در شهری که حتی یک سالن سینما ندارد((فوتبال)) همین که مدام بر طبل مشکلات و ناپاکی اش می کوبند،تنها تفریح و دلخوشی جوانانی است که سرگرمی دیگری در اختیار نداردند

 تیم فوتبال نفت مسجدسلیمان در هفته های اخیر نتایج ضعیف و دور از انتظاری را در دیدارهای خانگی کسب کرده است.در هفته یازدهم لیگ دسته یک در استادیوم پر از تماشاگر شهید بهنام محمدی مسجدسلیمان شکست خانگی دیگری را در برابر نساجی مازندران متحمل شد.

نفتی ها که در غیاب سرمربی خود به مصاف نساجی رفته بودند،با وجود اینکه دو بار از تیم نساجی جلو افتادند نتوانستند برتری خود را حفظ کرده و در دقایق پایانی نتیجه را به تجربه بازیکنان نساجی واگذار کردند.

نتایج ضعیف نفتی ها در بازی های اخیر سبب شده است تا تیم دچار حواشی بسیاری شود.تغییر و تحولات و بلاتکلیفی در ترکیب کادر فنی،مصاحبه های سیاوش بختیاری زاده و بازی هایی که مورد اعتراض هواداران قرار گرفته شده این روزها اوضاع تیم نفت را بهم ریخته است.

نفت مسجدسلیمان در حالی به پایان نیم فصل نزدیک می شود که بر خلاف فصل گذشته،جزو کاندیداهای قعر نشینی جدول می باشد.اخباری که این روزها از درون اردوی نفتی ها به گوش می رسد،هواداران و فوتبالدوستان مسجدسلیمانی را نسبت به آینده تیم نفت و فوتبال مسجدسلیمان نگران ساخته است.

وقتی که هواداران هزینه می کنند و با شور و اشتیاق به ورزشگاه می آیند و تیم شان خوب بازی نمی کند برآشفته می شوند.هواداران مسجدسلیمانی انتظار زیادی از این تیم دارند و با توجه به بازیکنانی که در ابتدای فصل جذب شده اند داریوش یزدی یا هر مربی دیگری نمی تواند این تیم را به روزهای اوج خود بازگرداند.ترکیب این روزهای نفت در حدی نیست که بتواند انتظارات را برآورده کند و باید مسئولین در نیم فصل به فکر بهبود وضعیت باشند.

آیا وقت آن نرسیده است که مدیران و مسئولین شهری به خواسته های هواداران توجه کنند؟

از عملکرد مدیران ما اینگونه برداشت می شود که نگاه آنها به تماشاگران،نگاه صرفا ابزاری است.یعنی تماشاگر وظیفه اش فقط این است که به ورزشگاه بیاید و تیم را تشویق کند.تماشاگران وقتی که با این نگاه مواجه می شوند،در کنار مشکلاتی که در جامعه گریبانگیرشان است دچار نوعی احساس ناکامی می شوند.این احساس ناکامی وقتی که تیم نتیجه نمی گیرد به مراتب تشدید می شود و زمانی که تماشاگر رنجیده خاطر و مکدر باشد این نارضایتی را به طور علنی بروز می دهد.آیا وقت آن نرسیده است که به شعور و خواسته های هواداران توجه شود.

نفت مسجدسلیمان پیش از آنکه متعلق به سازمان و شخص خاصی باشد،متعلق به مردم مسجدسلیمان است،مردمی محرومی که شایسته بهترین ها هستند.

فراموش نکنیم در شهری که حتی یک سالن سینما ندارد((فوتبال)) همین که مدام بر طبل مشکلات و ناپاکی اش می کوبند،تنها تفریح و دلخوشی جوانانی است که سرگرمی دیگری در اختیار نداردند

پس بگذارید همین دلخوشی کوچک برای ما باقی بماند.